تاریخ : چهارشنبه, ۱۲ آذر , ۱۳۹۹ Wednesday, 2 December , 2020
نگاهی به تاثیرات شبکه‌های مجازی بر ارائۀ آثار هنری

تعیین سطح کیفی آثار هنری بر پایۀ دانش یا لایک و ویو؟

  • کد خبر : 1182
  • ۱۷ شهریور ۱۳۹۹ - ۱:۳۹
تعیین سطح کیفی آثار هنری بر پایۀ دانش یا لایک و ویو؟
بیماری همه‌گیر کرونا با تمام پیامدهای منفی‌اش حُسن‌های بزرگی هم داشت، از جملۀ آن می‌توان به فراهم آمدن بستری مناسب و راحت به واسطۀ شبکه‌های اجتماعی مجازی در دیده شدن هنرمندان جوان اشاره نمود.

به گزارش سایت هنر ما – پایگاه تخصصی هنر ایران، بیماری همه‌گیر کرونا با تمام پیامدهای منفی‌اش حُسن‌های بزرگی هم داشت، از جملۀ آن می‌توان به فراهم آمدن بستری مناسب و راحت به واسطۀ شبکه‌های اجتماعی مجازی و دیده شدن آن دسته از هنرمندانی که در این تلاطم و تراکم فعالیت‌های هنری و گاها به روی کار آمدن اشخاص ناشناس به عنوان هنرمند که یک شبه خارج از این فضا معروف شده و عموما هم بعد از مدتی ناپدید می‌شوند اشاره نمود.

هنرمندان جوان زیادی از “آهنگساز، نوازنده، طراح و نقاش، ترانه‌سرا، نویسنده و …” به واسطۀ همین شبکه‌های مجازی، به حق دیده و شناخته شدند، که به شخصه بسیار خرسند هستم و همچنان معتقدم پوستۀ جوان ما در هنر خیلی پویاتر و کارشناس‌تر از افراد حال حاضر در برخی جایگاه‌های مختلف هنری در موسیقی، تئاتر، سینما و … خواهند بود در صورتی که از ورودی‌های درست و قابل قبول جذب و بکارگیری شوند.

حال اگر از تمام وجوه مثبت شبکه‌های اجتماعی بگذریم، در کنار تمامی نکات خوبش با کمی تامل متوجۀ یک مشکل فراگیر هم خواهیم شد، مشکلی که با سرعتی بیشتر از شیوع ویروس کرونا نه تنها دامن‌گیر عموم مخاطبین هنر شده است بلکه به برخی افراد در بدنۀ هنر هم سرایت کرده است.

مشکل چیست؟

“مشکل جایی خود را نشان داد که تعداد -لایک و ویو- به واسطۀ برخی تریبون‌های مجازی نه تنها ملاک درست و تاثیرگذاری بر ذائقۀ جامعه و عموم مردم قرار گرفت بلکه برای ارزش‌گذاری یک اثر هنری حجتی تمام نیز در نظر گرفته شده است.

آثاری که به صورت مشهود از سطح کیفی پایین و اشتباهات فاحش از لحاظ تکنیک‌های اصولی برخوردار است و در کمال ناباوری گاها حتی به دست افرادی در جایگاه -استاد و آموزگار هنر- فقط به واسطۀ همان -لایک و ویو بسیار- تمجید و به اشتراک گذاشته می شوند که خود به وجود آورندۀ شبهاتی در رابطه با سطح دانش و آگاهی آنان است.”

این یادداشت شبکه‌های مجازی را نه نفی می‌کند و نه نقد مخرب، بلکه تلاش به حل و شناخت این معضل دارد.

راهکار چیست؟

به عقیدۀ من اگر “جشنواره‌ها و مسابقات هنری” بیشتر برگزار می‌شد می‌توانست خود درگاه و فیلتر مناسبی در جهت معرفی هنرمندان با دانش و مستعد به جامعه باشد، جشنواره‌هایی که تنها مقصودشان برگزاری گاه‌گاه و اهدای جوایز نباشد بلکه پشتوانۀ آن می‌تواند در کنار تمامی اقدامات تشویقی با پوشش خبری در بستری مناسب درون سطوح مختلف جامعه ضمن تحریک ذائقه مخاطبین و آشنا کردن آنان با هنر درست، سالم و اصیل، در جهت جذب و بکارگیری هنرمندان برگزیده نیز در مقاطع تاثیرگذار هنری باشد.

پدرام جمشیدی

avatar
فارغ التحصیل رشتۀ موسیقی از دانشکدۀ موسیقی فرهنگ و هنر تهران، آهنگساز، نوازنده و تولید کنندۀ موسیقی فیلم

لینک کوتاه : https://honaremaa.ir/?p=1182
  • نویسنده : پدرام جمشیدی
  • ارسال توسط :
  • منبع : سایت هنر ما – پایگاه تخصصی هنر ایران

نوشته های مشابه

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : ۰
قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده، پس از تایید توسط "پشتیبانی سایت هنر ما" منتشر خواهند شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.